Spaghetti z cukinii i marchwi z parmezanem

z 5 komentarzy

Spaghetti z cukinii i marchwi z parmezanem

Dzisiaj zapraszam na spaghetti z cukinii i marchwi z parmezanem. Zresztą można sięgnąć tu po dowolne twarde warzywo, które da się strugać lub pokroić w cienkie długie paski np. ogórek, papryka, pietruszka. Moim ulubionym wariantem jest chyba sama marchew, a zaraz za nią prezentowana dziś wersja z dodatkiem cukinii:)

Danie jest banalnie proste, a do tego szybkie do przygotowania. Jest także niesamowicie smaczne, lekkie, niskokaloryczne i można się świetnie najeść. Najlepsze na świeżo, zaraz po zrobieniu, toteż nie przygotowuję z wyprzedzeniem (do odgrzania), tylko podaję od razu, prosto z patelni…

Składniki oraz szczegółowy przepis podaję poniżej. Wypróbuj i podziel się Twoją opinią! A oto krótki filmik jak zrobić spaghetti z cukinii i marchwi z parmezanem:) Zapraszam do obejrzenia!

Spaghetti z cukinii i marchwi z parmezanem

czas przygotowania: do 10 minut
/proporcje dla 1 osoby/

  • 1 duża marchew
  • 1/2 średniej cukinii
  • kilka łyżek wody (do duszenia warzyw)
  • solidna szczypta cynamonu
  • 1/4 lub 1/3 łyżeczki chilli –ilość wg własnych upodobań i uznania
    /ja daję więcej (1/3), bo lubię to danie na ostro, zazwyczaj biorę płatki chilli, bo ładniej wyglądają, ale sprawdzi się też chilli w proszku/
  • 1/4 łyżeczki sproszkowanego imbiru
  • solidna szczypta soli
  • 1 gałązka oregano (biorę same listki)
  • 1 łyżeczka oliwy z oliwek
  • tarty parmezan –ilość wg uznania, ja dość sporo, bo on jest nośnikiem smaku i nadaje daniu ostatniej nuty (dlatego w zasadzie nie podmieniam na inny ser, a jeśli już, to na jakiś ostry, twardy i zdecydowany w smaku –do tej pory zdecydowałam się tylko na grana padano i cheddar)

Warzywa obieram, po czym kroję w długie cienkie paski, imitujące spaghetti. Technika krojenia dowolna. Można pokroić w cienkie podłużne plastry (np. poszatkować na mandolinie), a następnie pokroić je wzdłuż na cienkie paski lub skorzystać z gadżetów kuchennych np. ze strugaka do warzyw umożliwiającego struganie warzyw w cienkie paski/julienne (patrz dołączony video-przepis) lub temperówki do warzyw (działa jak temperówka do kredek, pokażę w innym filmie).

Pokrojonych warzyw nie łączę, tylko układam osobo, bo każde z nich ma inny czas gotowania, więc będę je dusić osobno, co przełoży się na lepsze wrażenia podczas jedzenia;)

Rozgrzewam patelnię (lub garnek) z niewielką ilością wody –dosłownie kilka łyżek, by warzywa się nie przesuszyły. I będę krótko blanszować. Czekam, aż woda się zagotuje, po czym wkładam najpierw marchew, zmniejszam grzanie, przykrywam patelnię i zostawiam na 3-4 minuty. Po tym czasie podnoszę pokrywkę, dokładam cukinię i mieszam.
Jeśli robię samą marchew (moja ulubiona wersja;)), to trzymam ją kilka minut, aż zwiotczeje –ma zostać jędrna, ale dać się zawijać na widelec jak klasyczny makaron.

Daję warzywom jakąś minutę i całość doprawiam –cynamonem, chilli, imbirem, solą oraz listkami oregano. Dokładnie mieszam, sprawdzam smak i dolewam odrobinę oliwy z oliwek (dla lepszego smaku i przyswojenia witamin). Warzywa powinny być już dobre –uważam, by ich za bardzo nie rozgotować, są cienko pokrojone, więc kilka te minut w zupełności wystarczy.

Przekładam na talerz, posypuję tartym parmezanem lub grana padano i od razu podaję. Przed podaniem można posypać listkami świeżego oregano oraz płatkami chilli –dla lepszego koloru i smaku.

Serwuję bez żadnych dodatków, jem jak spaghetti, nawijając warzywne nitki na widelec. Absolutnie pyszne –przynajmniej dla mnie, bo ja po prostu uwielbiam to proste danie;)

Smacznego:)

:: Spróbujesz? A może już po wszystkim i zajadasz się… ze smakiem:)?

Wyślij link do przepisu znajomym i/lub wpisz kilka słów w Komentarzach, dzieląc się Twoją opinią -dziękuję!

Jak zrobisz, proszę, oznacz danie tagiem #skutecznietv na INSTAGRAMIE! Chętnie na nie zerknę:)

Zobacz też



Skomentuj

5 komentarzy

  1. edyta
    | Odpowiedz

    Pani Magdo,Pani zrobiła ze mnie mistrza w kuchni,dzieki☺☺☺ pozdrawiam

  2. KasiaP
    | Odpowiedz

    Smaczne i lekkie danie. Rodziny mi się nie udało nakłonić do spróbowania, ale może przy 10 podaniu się przełamią i może nawet polubią, tak jak to miało miejsce przy kurczaku ze szpinakiem. Taka to specyficzna gromadka.

  3. Anita
    | Odpowiedz

    Pani Magdo, dziękuję pięknie za przepis. Coś pysznego!

  4. Iwona
    | Odpowiedz

    Wziąć Pani Magdo, wziąć – nie wziąś

  5. KasiaP
    | Odpowiedz

    Świetny pomysł na krojenie. Danie też ciekawe, wypróbuję!